Het is vanaf 1963 een vertrouwd beeld: Gerard Bronswijk loopt met zijn aktetas de kerk binnen. Het laat ook iets van de serieuze kant van Gerard zien.
Hij bereidt zijn zaakjes goed voor. Meer dan 60 jaar ... trouw, gedrevenheid, al die jaren heeft hij het koor versterkt als tenor. Gerard had als motto 'gewoon doorzingen'. Gerard (en Gerard niet alleen) bracht het woord 'volhouden' in de praktijk.
Met een lach en een traan laten we je na ruim 60 jaar koor gaan.
Niet alleen Gerard ging naar het koor, jarenlang heeft Froukje hem vergezeld. Een echtpaar in het koor, thuis samen liederen voorbereiden ... dat was vast gezellig hoor.
Met een lach en een traan laten we je na ruim 60 jaar koor gaan.
Gerard, sociaal, altijd een praatje, hier en daar, belangstellend bij lief en leed. Een kaartje op zijn verjaardag, 30 maart, of wanneer het even niet zo lekker ging.
Gerard stelde het op prijs. Ik zie ons nog zitten, samen in de kring, na corona. Het was Gerard die daar zichtbaar van genoot. Onder de mensen, weer samen, het koor was ook voor hem meer dan alleen zingen.
Met een lach en een traan laten we je na ruim 60 jaar koor gaan.
Een koor zonder Gerard is wel even wennen. Nu loopt Gerard niet meer met zijn aktetas naar het koor, maar steekt ter bemoediging eerst een kaarsje aan. Gerard heeft nu een andere plek in de kerk: hij is van rechts, een koorplek, naar links, een kerkplek, gegaan. Gerard bemoedigt zijn clubje langs de lijn.
Gerard, wij kunnen zeggen dat we geweldig genoten hebben van jouw geweldige noten.
Dank voor wie je bent geweest voor het koor!
Alle goeds voor jou en Froukje.
José Middendorp | Foto: Harry Delemarre